Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ (2)



ΠΡΟΛΟΓΟΣ
1Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 1 – 82

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1)      Στίχοι 1-18: Ο τόπος της δράσης και τα πρόσωπα.
2)      Στίχοι 18-25: Η ταυτότητα της ηρωίδας.
3)      Στίχοι 26-59: Η Ελένη και τα βάσανά της στο παρελθόν.
4)      Στίχοι 60-82: Τα βάσανα της Ελένης στο παρόν.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Σοφή, που έχει επίγνωση των γεγονότων, λογική, αντιμετωπίζει τη βούληση των θεών με σκεπτικισμό, υποταγμένη σε μια μοίρα που άλλοι έχουν ορίσει και η ίδια δεν είναι σε θέση να αντιδράσει, ευσεβής, παρά το ότι δε δείχνει να εκτιμά τους θεούς και τις επιλογές τους.

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ:
1)      Στίχοι 32-33: « αν όμορφο λογιέται ό,τι σου φέρνει/ τη δυστυχία».
2)      Στίχος 42: «θαρρεί πως μ’ έχει – κούφια ιδέα».
3)      Στίχοι 50-52: «Εγώ βραβείο / παλικαριάς στους Έλληνες και Τρώες/ ποτέ δεν ήμουν, ήταν τ’ όνομά μου».
4)      Στίχοι 64-65: «κι ενώ τόσα πάθη/ τράβηξα, από παντού ακούω κατάρες».

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ     
1)      Στίχοι 1-3: «Ο Νείλος… τους κάμπους».
2)      Στίχοι 47-48: «να ξαλαφρώσει η μάνα γη… ανθρώπων».
3)      Στίχος 53: «πτυχές… του αιθέρα».
4)      Στίχος 74: «έβλεπε τον ήλιο».
5)      Στίχος 76: «στη σκοτεινιά της γης».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ:
-        Στίχος 20: «μια φήμη… λέει»
ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟ:
-        Στίχος 16: «μελλούμενα και τωρινά»                                                                                                                    
2Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 83-191

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1)      Στίχοι 83-119: Η ταυτότητα του Τεύκρου.
2)      Στίχοι 120-166: Οι πληροφορίες του Τεύκρου στην Ελένη.
3)      Στίχοι 166-191: Ο σκοπός του ταξιδιού του Τεύκρου.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Βρίσκεται σε τραγική θέση, ψύχραιμη, αξιοπρεπής.
-        ΤΕΥΚΡΟΣ: Τραγικό πρόσωπο, αφελής, ευγενικός, σέβεται τους κανόνες της φιλοξενίας, ευσεβής, απλός.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ:
-        Στίχος 142: «ως βλέπω εσένα».

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος131: «την έχουν κάνει στάχτη».
2)      Στίχος 140: «την έσυρε… απ’ την κόμη».
3)      Στίχος 146: «ο νους τη βλέπει».
ΕΙΡΩΝΕΙΑ:
-        Στίχος 96: «για να γευτείς αυτή τη χάρη».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχος 101: «η οργή με συνεπήρε».
2)      Στίχοι 102-103: «η Ελλάδα/ βαθιά μισεί».
3)      Στίχος 152: «τους χώρισε τρανή φουρτούνα».
4)      Στίχος 119: «Μανία τον ηύρε».                                                   
ΟΜΟΙΟΤΕΛΕΥΤΟ:
1)      Στίχοι 91-92: «να’ χεις… μοιάζεις».
2)      Στίχοι 154-155: «σκόρπισαν… διαβαίναν».
3)      Στίχοι 175-177: «κατοικώντας… τιμώντας».                                                                                                        
ΠΑΡΟΔΟΣ: ΣΤΙΧΟΙ 192 – 436
ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1)      Στίχοι 192-195 (Προωδός) και 196-288 (Κομμός):
Α’ στροφή: Η επίκληση της Ελένης στις Σειρήνες και την Περσεφόνη.
Α’ αντιστροφή: Η είσοδος των γυναικών του Χορού.
Β’ στροφή: Οι συμφορές της Ελένης.
Β’ αντιστροφή: Η ανταπόκριση του Χορού.
2)      Στίχοι 289-371 (Διαλογική σκηνή) και 372-436 (Αμοιβαίο):

1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.289-331: Το παρελθόν της Ελένης και η απόγνωσή της για το μέλλον.

2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.332-404: Η απόφαση της ηρωίδας να φύγει από τη ζωή και η επιτυχής παρέμβαση  του Χορού που τη συμβουλεύει να απευθυνθεί στη μάντισσα Θεονόη.

3η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.405-436: Ο θρήνος της Ελένης για τους νεκρούς και για την ολέθρια ομορφιά της.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ:
-        Στίχος 217: «σα βογγητό και μοιρολόι».
-        Στίχος 298: «σαν εικόνα».
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ:
-        Στίχος 208: «πικρό πικρό τραγούδισμα».
ΕΙΡΩΝΙΑ:
-        Στίχος 408: «τα δώρα που μου χάρισεν η Κύπρη».
ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ:
1)      Στίχοι 303-304: «καλό… κακό».
2)      Στίχος 312: «λεύτερη… σκλάβα».
3)      Στίχος 349: «αλήθειες… ψέμα».
4)      Στίχος 363: «να χαίρεσαι ή να κλαις».
Α’ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
1Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 437 – 494
ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.437-464: Η αυτοπαρουσίαση του Μενέλαου και το παρελθόν του.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.464-494: Η παρούσα κατάσταση του Μενέλαου.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Απελπισμένος, έχει ηγετικές ικανότητες, δυστυχισμένος, γενναίος, προστατευτικός με τη γυναίκα του και τους συντρόφους του.
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχος 477: «τυραννά… η ανάγκη».
2)      Στίχος 481: «η θάλασσα κατάπιε».
ΠΑΡΗΧΗΣΗ:
-        Στίχος 458: «τη χάρη… χαρίζουν».
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ:
-        Στίχος 450: «πολλοί, πολλοί».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχοι 454-455: «περιπλανιέμαι… κύμα».
2)      Στίχος 465: «ναυαγός ο μαύρος».
3)      Στίχος 475: «πικρότερη τη δυστυχία».
4)      Στίχος 477: «τυραννά… η ανάγκη».
5)      Στίχος 481: «η θάλασσα κατάπιε».
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1)      Στίχοι 448-449: «μ’ ακολούθησαν… οι λεβέντες».
2)      Στίχοι 454-455: «εγώ… ο δόλιος».
3)      Στίχος 458: «τη χάρη… δεν μου χαρίζουν».
4)      Στίχοι 491-492: «δεν έχεις… βοήθεια».
2Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 495 – 541
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ: Απότομη, προσβλητική προς το Μενέλαο, δε διστάζει να χειρονομήσει, δείχνει επιφανειακό ενδιαφέρον για τα πάθη του Μενέλαου, αφελής.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Διπλωμάτης, επίμονος, ευσυγκίνητος, λογικός.
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1) Στίχος 500: «μαλάκωσε λιγάκι».
2) Στίχος 520: «λαμπρά νερά».
3) Στίχος 541: «λόγια πικρά».
ΕΙΡΩΝΕΙΑ:
-        Στίχοι 538-539: «το θάνατο… δώρο της φιλοξενίας».
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1) Στίχος 501: «να εμποδίζω… τους Έλληνες».
2) Στίχος 504: «Εσύ… μ’ ακούσεις».
3) Στίχος 507: «τους ναυαγούς… πειράζει».
4) Στίχοι 539-540: «Έχω/ στους Έλληνες αγάπη».
3Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 542 – 575
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Λογικός, βρίσκεται σε σύγχυση, συμπαθής στους θεατές, επίμονος.
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος 561: «σκληρή καρδιά».
2)      Στίχος 563: «ξακουσμένη φωτιά».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ:
-        Στίχος 573: «το θέλ’ η ανάγκη».
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1)      Στίχοι 542-543: «πιο μεγάλες συμφορές».
2)      Στίχος 548: «Του Δία θυγατέρα».
3)      Στίχοι 549-550: «κανένας που τον κράζουν Δία».
4)      Στίχος 553: Τυνδάρεω φωνάζουν».
5)      Στίχος 554: Δεύτερη Λακεδαίμονα».
6)      Στίχος 574: «σοφός λόγος».                                                       
ΕΠΙΠΑΡΟΔΟΣ – Β’ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

1Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 588 – 658
ΕΝΟΤΗΤΕΣ:
1)      Στίχοι 588-601: Η Ελένη επιστρέφει μαζί με το Χορό και αναφέρεται στη μαντεία της Θεονόης.
2)      Στίχοι 602-625: Η εμφάνιση του Μενέλαου.
3)      Στίχοι 626-658: Ο αναγνωρισμός Ελένης- Μενέλαου.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΧΟΡΟΣ: Αναγγέλει τις ευχάριστες ειδήσεις που πήρε από τη Θεονόη η Ελένη σχετικά με το Μενέλαο, αναφέρει πρώτα τι δεν έχει συμβεί, δηλ. ότι ο Μενέλαος δεν πέθανε.
-        ΕΛΕΝΗ: Χαρούμενη, πρόσωπο τραγικό, πιστή και αφοσιωμένη στο Μενέλαο, όταν ο Μενέλαος δεν την πιστεύει νιώθει και πάλι δυστυχισμένη.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Δύσπιστος, πιστός στη σύζυγό του.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ:
-        Στίχος 604: «Σα γρήγορο πουλάρι ή σα Μαινάδα».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχος 616: «η φορεσιά… σε δείχνει».
2)      Στίχος 646: «ο αιθέρας… έχει πλάσσει
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1)      Στίχοι 602-603: «ο ανόσιος γιος».
2)      Στίχος 636: «εμένα έχεις».
3)      Στίχος 651-652: «με περίσσιους πόνους».
4)      Στίχος 655: «η Τροία πιστεύω».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος 577: «ξάστερα το είπε».
2)      Στίχοι 578-579: «δεν επήγε… Άδη».
3)      Στίχος 580: «τον σκέπασε ο τάφος».
4)      Στίχος 581: «στο πέλαο παραδέρνει».
5)      Στίχος 591: «βλέπει τον ήλιο».
6)      Στίχος 597: «καθάρια να ρωτήσω».
7)      Στίχος 605: «όψη αγριεμένη».
8)      Στίχος 607-608: ορμάς… σκαλιά».
9)      Στίχος 637: «σάλεψεν ο νους μου».
10)   Στίχος 643: «εδώ χαλάει».
11)   Στίχος 651: «με περίσσιους πόνου                                                                                         
2Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 659 – 840

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.659-686: Η είσοδος του Αγγελιαφόρου και η ανακοίνωση για την ανάληψη του ειδώλου της Ελένης.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.687-730: Ο Μενέλαος πείθεται ότι η Ελένη που έχει μπροστά του είναι η γυναίκα του.
3Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.731-774: Η Ελένη αφηγείται όσα έχουν συμβεί.
4Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.775-840: Ο Αγγελιαφόρος εκφράζει τη γνώμη του για τους θεούς, την αθωότητα της Ελένης και την ψευτιά που χαρακτηρίζει τη μαντική.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Χαρούμενη, δικαιωμένη, αφοσιωμένη στο σύζυγό της, νιώθει ασφάλεια και σιγουριά.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Αρχικά βρίσκεται σε σύγχυση, έπειτα νιώθει χαρούμενος που έχει κοντά του τη γυναίκα του, καταριέται τον Πάρη.
-        ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ: Απλός, λαϊκός, αυθόρμητος, αγενής, πιστός και αφοσιωμένος στον αφέντη του, λογικός.
-        ΧΟΡΟΣ: Χαρακτηρίζεται από ευαισθησία
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
-        Στίχος 688-689: «λαμπρή μέρα… σ’ έχει φέρει».
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1)      Στίχος 664: «κάτι σπουδαίο… θα ‘χεις».
2)      Στίχοι 719-720: «πέρασαν τόσα… γυρίσματα».
3)      Στίχος 729: «Στης συμφοράς… την αρχή».
4)      Στίχοι 731-732: «όσα μας δίνουν… οι θεοί».
5)      Στίχος 735: «τις περασμένες να σου λένε δυστυχίες».
6)      Στίχος 738: «σε ντροπιασμένο πλάγιασα κρεβάτι». 
3Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 841-941

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.841-884: Τα παλιά πάθη του Μενέλαου και ο νέος κίνδυνος.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.885-941: Το πρόβλημα της σωτηρίας και η πρόταση της Ελένης.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Λυπημένη για τα πάθη του Μενέλαου, τρυφερή σύζυγος, λογική, πρόθυμη να ταπεινωθεί και να ριψοκινδυνεύσει.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Δύσπιστος ως προς τη συζυγική αφοσίωση της γυναίκας του, γενναίος, με αρετές και αυταπάρνηση.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ:
1)      Στίχος 873: «σα να ‘μουνα φτωχός».
2)      Στίχος 884: «Σαν το ναό θεού».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχος 853: «βασάνιζε κι η θλίψη».
2)      Στίχος 871: «τα λόγια εννοούσαν».
ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ:
-        Στίχοι 934-935: «δεν έχω/ το θάρρος να πεθάνω».
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1)      Στίχος 878: «Ανέγγιχτη… τιμή μου».
2)      Στίχος 892: «Το βασιλιά… δε θα τον σφάξεις».
ΠΑΡΗΧΗΣΗ:
1)      Στίχος 918: «όρκο ορκίστηκα».
2)      Στίχος 946: «φύγε… φύγεις».
4Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 942 – 1139

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.942-986: Η εμφάνιση της Θεονόης.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.987-1045: Η ικεσία της Ελένης.
3Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1046-1100: Η ικεσία του Μενέλαου.
4Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1101-1139: Η απόφαση της Θεονόης.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Ταραγμένη, λογική, ανήσυχη για τον σύζυγό της, τραγικό πρόσωπο.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Αποφασιστικός, γενναίος και διατηρεί το ήθος του ομηρικού ήρωα.
-        ΘΕΟΝΟΗ: Ευσεβής, έντιμη, λογική, δίκαιη, ευαίσθητη, πονόψυχη.
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος 953: «μες τον αιθέρα ανέμιζε το θειάφι».
2)      Στίχος 954: «τ’ ουρανού πνοές».
3)      Στίχος 979: «Η τύχη σου όμως κρέμεται».
4)      Στίχος 1020: «Με δέρνουν δυστυχίες».
5)      Στίχοι 1022-1023: «βουίζει ολόκερ’ η Ελλάδα».
6)      Στίχος 1060: «όσα κεντήσουν την καρδιά σου».
7)      Στίχος 1114: «πικρά παράπονα».
ΥΠΕΡΒΑΤΟ:
1)      Στίχος 956: «ανόσιο αν τον μόλυνε ποδάρι».
2)      Στίχος 978: «της ομορφιάς επήρε το βραβείο».
3)      Στίχος 1033: «την ξενιτιά μου εδώ τη μαύρη».
5Η ΣΚΗΝΗ: ΣΤΙΧΟΙ 1140 – 1219

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1140-1201: Το σχέδιο σωτηρίας.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1202-1219: Η προσευχή της Ελένης.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Έξυπνη, τολμηρή, λογική, επινοητική, ευφυής, ευσεβής.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Παράτολμος, ριψοκίνδυνος, επιπόλαιος.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ:
-        Στίχος 1165: «Σαν πεθαμένο… ζητήσω».

ΥΠΕΡΒΑΤΑ:
1)      Στίχος 1152: «με  το σπαθί τον άρχοντα σκοτώσω».
2)      Στίχοι 1167-1168: «πώς χωρίς καράβι… θα σωθούμε;»
3)      Στίχοι 1207-1208: «που έχεις πάρει με το δικό μου γάμο το βραβείο».
Α’ ΣΤΑΣΙΜΟ: ΣΤΙΧΟΙ 1220 – 1285

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
Α’ ΣΤΡΟΦΗ: Η επίκληση στο αηδόνι και οι συμφορές των Τρώων.
Α’ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ: Ο θρήνος για τους νικητές.
Β’ ΣΤΡΟΦΗ: Οι σκοτεινοί θεοί.
Β’ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ: Ο παραλογισμός του πολέμου.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΧΟΡΟΣ: Χαρακτηρίζεται από φιλευσπλαχνία και ευαισθησία, αμερόληπτος, ο λόγος του αποκτά διαχρονική αξία.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ:
1)      Στίχοι 1263-1264: «σαν άσπρος κύκνος… της Λήδας».
2)      Στίχοι 1282-1283: «Τα κάστρα τους… σαν κεραυνός του Δία».
ΕΙΡΩΝΕΙΑ:
-        Στίχοι 1251-1252: «του πολέμου/ βραβείο».
ΑΣΥΝΔΕΤΟ:
-        Στίχος 1266: «άδικη, άθεη, άπιστη, προδότρα».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχοι 1222-1223: «γλυκοκέλαδο πουλί… λυπητερή λαλιά».
2)      Στίχοι 1259-1261: «Οι γνώμες… αλόγιαστα».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος 1229: « γι’ αυτούς που θέρισε κοντάρι ελληνικό»
2)      Στίχος 1232: «του χαμού ο γαμπρός».
3)      Στίχος 1235: «γάμο συφοριασμένο».
4)      Στίχος 1248: «Άνεμοι θυμωμένοι».
5)      Στίχος 1259-1261: «οι γνώμες να πηδούν/ και πάλι στο ενάντιο… αλόγιαστα».
6)      Στίχος 1285: «που αβάσταχτους σηκώσαν θρήνους».

Γ΄ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: ΣΤΙΧΟΙ 1286 – 1424

ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1286-1306: Η είσοδος του Θεοκλύμενου και ο φόβος για πιθανή αρπαγή της Ελένης.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1305-1353: Το πένθος της Ελένης.
3Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1354-1369: Το αίτημα της Ελένης.
4Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1370-1397: Οι οδηγίες του Μενέλαου.
5Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1398-1424: Η ολοκλήρωση της απάτης.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ: Τραγική φυσιογνωμία, καχύποπτος, σκληρός, επιπόλαιος, αφελής.
-        ΕΛΕΝΗ: Ξέρει να υποκρίνεται, να χρησιμοποιεί το ψέμα και την εξαπάτηση, εύστροφη, πανούργα.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Καταφέρνει να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, χωρίς να έχει άγχος για την έκβαση του σχεδίου.
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ:
-        Στίχος 1286: «Σε χαιρετάω μνήμα του πατέρα».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στ.1308-1309: «τρέχουν/τα δάκρυα».
2)      Στίχος 1323: «Αυτός… στον τάφο».
3)      Στίχος 1329: «τα κύματα τον πήραν».
4)      Στίχος 1343: «αχ! Μαύρες συμφορές μου».
ΥΠΕΡΒΟΛΗ:
-        Στίχοι 1313-1314: «Αφέντη… όλα πάνε».                   
Β’ ΣΤΑΣΙΜΟ: ΣΤΙΧΟΙ 1425 – 1499:
ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1)      Α’ ΣΤΡΟΦΗ: Η περιπλάνηση της Δήμητρας σε αναζήτηση της Περσεφόνης.
Α’ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ: Οι ολέθριες συνέπειες της θλίψης της θεάς.
Β’ ΣΤΡΟΦΗ: Η παρηγοριά της Δήμητρας.
2)      Β’ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ: Η ενοχή(;) της Ελένης και ο ρόλος των λατρευτικών τελετών.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΧΟΡΟΣ: Δείχνει ευσέβεια, φιλική σχέση με την Ελένη.

ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ:
-        Στίχοι 1438-1441: «Μαζί της… σαν άνεμος… λόγχη».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ:
-        Στίχοι 1488-1490: «Δύναμη τρανή… ελαφοτόμαρα».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος 1426: «χύθηκε στα βουνά».
2)      Στίχος 1433: «τα κρόταλα βροντολαλούσαν».
3)      Στίχοι 1451-1452: «απλώθη… η θλίψη της¨.
Δ’ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: ΣΤΙΧΟΙ 1500 – 1592
ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1500-1523: Τα νέα από το παλάτι.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1524-1565: Η παρέμβαση του Θεοκλύμενου και οι αντιδράσεις της Ελένης.
3Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1566-1580: Οι οδηγίες του Θεοκλύμενου.
4Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1581-1591: Η προσευχή του Μενελάου.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΕΛΕΝΗ: Δυναμική, αποφασιστική, λογική, έξυπνη, πονηρή, ψύχραιμη.
-        ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ: Δύσπιστος, κυριεύεται από το πάθος του για την Ελένη.
-        ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Δείχνει ευσέβεια και πίστη στους θεούς.
ΕΙΡΩΝΕΙΑ:
-        Στίχοι 1532-1533: «από τη θλίψη/ για τις χαρές του Μενέλαου».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχοι 1545-1546: «Η μοίρα… ως τώρα».
2)      Στίχος 1591: «κυκλώνει το κακό»
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1) Στίχος 1534: «πικρά… αναστενάζεις».
2) Στίχος 1556: «την όψη… μη χαλάσουν».
3) Στίχος 1558: «κι οι νεκροί ένας ίσκιος».
4) Στίχος 1577: «ν’ αντιβουίξει».
5) Στίχοι 1588-1589: «χαρές… εγεύτηκα».
6)  Στίχος 1599: «να με κυκλώνει το κακό».                                             
Γ’ ΣΤΑΣΙΜΟ: ΣΤΙΧΟΙ 1593-1652
ΕΝΟΤΗΤΕΣ:
1)      Α’ ΣΤΡΟΦΗ: Το καράβι της επιστροφής.
Α’ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ: Ο νόστος της Ελένης.
2)      Β’ ΣΤΡΟΦΗ: Οι επιθυμίες του Χορού.
3)      Β’ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ: Η επίκληση στους Διόσκουρους.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΧΟΡΟΣ: Χαρακτηρίζονται από ανιδιοτέλεια, αισιοδοξία, ανθρωπισμό, νοσταλγούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, αποτελούν παράδειγμα υποδειγματικής φιλίας.
ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ:
-        Στίχοι 1621-1622: «Να μπορούσα… σαν τα λιβυικά πουλιά».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1)      Στίχος 1596: «τους χορούς των δελφινιών».
2)      Στίχος 1630: «σύντροφοι του σύννεφου».
3)      Στίχοι 1638-1639: «τα αλόγατα… κυβερνώντας».
ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ:
1)      Στίχος 1595: «τα κουπιά σου, είναι χαρά για σένα».
2)      Στίχος 1596: «τους χορούς να διαφεντεύεις».
3)      Στίχος 1598: «και το πέλαγο ησυχάζει».
4)      Στίχοι 1624-1625: «τον πρωτολάτη/ πρόθυμα υπακούοντας».
5)      Στίχος 1630: «σύντροφοί του σύννεφου».
6)      Στίχος 1634: «το μαντάτο ετούτο διαλαλήστε».
ΕΞΟΔΟΣ: ΣΤΙΧΟΙ 1653 – 1778
ΕΝΟΤΗΤΕΣ – ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ:
1Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1653-1667: Η ανακοίνωση της απόδρασης.
2Η ΕΝΟΤΗΤΑ: Στ.1668-1778: Η περιγραφή της απόδρασης και η σωτηρία του Αγγελιαφόρου.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ:
-        ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ: Πιστός και αφοσιωμένος στο βασιλιά, εξαπατημένος, οργισμένος, αγανακτισμένος.
-        ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ: Ειρωνικός, δύσπιστος, του λείπει η εγρήγορση και η ικανότητα άμεσης αντίδρασης μπροστά στις δύσκολες καταστάσεις.
-        ΧΟΡΟΣ: Αγανακτισμένος, φοβάται για τη ζωή του αλλά δεν καταδικάζει την Ελένη.
ΥΠΕΡΒΟΛΗ:
-        Στίχος 1658: «έβγαλε φτερούγες».
ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΟ:
1)      Στίχοι 1676-1679: «κατάρτι ο ένας… συναρμόζουν».
2)      Στίχοι 1741-1742: «πρόσταξε… στη στεριά».
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ:
1) Στίχος 1658: «έβγαλε φτερούγες».
2) Στίχος 1684: «γεμάτοι λέρα».
3) Στίχοι 1694-1695: «Υποψίες μας έζωσαν».
4) Στίχος 1703-1704: «κοιτώντας μ’ άγριο βλέμμα».
5) Στίχοι 1723-1724: «οι φωνές μας γέμισαν το ακρογιάλι».
6)Στίχος 1754: «το πλοίο γέμισε αίμα».
7)Στίχοι 1754-1755: «Η Ελένη τους κέντριζε απ’ την πρύμνα».














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου